Lisede bir satranç motoru yazdım. Sonrası burada.

Önce bir satranç motoru

Ankara Fen Lisesi’nden 2007’de mezun oldum. O yıllarda rekabetçi satranç oynuyordum; 2006 ve 2007’de Ulusal Bilgisayar Olimpiyatı kamplarına seçildim, yılda on beş kişi alınıyordu. Aynı yaz üniversite sınavına girdim ve 1.8 milyon aday arasında 30. oldum.

Lise projem bir satranç motoruydu. Minimax’la başladım; üstüne alfa-beta budama, iteratif derinleştirme, uyarlanabilir hamle sıralaması ve pozisyon hash’leme koydum. Açılışta ve orta oyunda benim kadar iyi oynuyordu. Oyun sonunda rekabetçi değildi: tahtada az sayıda hareketli taş kalınca arama uzayı büyüyor, altından kalkmak için büyük bir oyun sonu veritabanı gerekiyordu. O veritabanını kurmak pahalıya gelecekti; atladım.

ODTÜ’de 2008–2012 arasında Bilgisayar Mühendisliği ile Matematik’i birlikte okudum, birincisini 3,87 ve ikincisini 3,78 ortalamayla bitirdim. Vaktimin çoğu yarışmalarda geçti. ODTÜ’yü ilk kez ACM ICPC’ye ben taşıdım, 2009 ve 2011 takımlarını çalıştırdım. 12. ve 13. ODTÜ Programlama Yarışması’nın teknik ekibini yönettim; soruları ve çözümleri ben hazırladım. SPOJ’da 120’den fazla problem çözdüm ve bir dönem Türkiye’nin en iyi yarışmacısıydım.

UCLA’da bir yıl, Facebook’ta bir yaz

2010 yazını IPAM’da geçirdim: UCLA ile IBM Research’ün ortak projesinde mikroblog’larda konu tespiti ve nedensel etki modellemesi üzerine çalıştım. Twitter verisi üzerinde yeni algoritmalar denedik, sonunda 82 sayfalık bir rapor çıktı. Çalışmayı IPAM-UCLA’da ve IBM T.J. Watson’da anlattım. Ardından UCLA’da E.A.P. Fellow olarak bir yıl okudum ve 4,00 ile bitirdim; aynı dönemde Los Angeles’taki ACM ICPC’de 74 takım arasında 6. olduk.

Mayıs 2011’de Facebook’un Güney Kaliforniya kampındaki 24 saatlik hackathon’u dört kişilik bir ekiple kazandık. Yaptığımız şey DrawAndSee’ydi: ortak bir tuvale birlikte çizim, aynı anda grupla görüntülü ve yazılı sohbet. Facebook mühendisleri bunun 24 saatte yapılmasının imkânsız olduğunu düşündüklerini söyledi; rakiplerimiz ağırlıkla Caltech, USC ve UCLA’dandı. Aralık’ta Palo Alto’daki ABD geneli finalde 4. olduk. Orada yaptığım şey, konuma bağlı hikâyeleri bağımsız bir mobil uygulama olarak kurmaktı — Instagram’ın aynısını yapmasından yıllar önce.

Arada, Haziran–Eylül 2011’i Palo Alto’da Facebook’un Reklam Optimizasyonu ekibinde geçirdim. İş, tıklama oranı (CTR) tahmin modelini iyileştirmekti. Kullanıcının arkadaş sayısının tahmini belirgin biçimde düzelttiğini fark ettim; oradan başlayıp sosyal özellik çıkarımı üzerine çalıştım. Bulduğum 11 yeni özellik eski modele göre ciddi bir iyileşme sağladı ve ekibi Sponsored Stories için yeni bir CTR modeli yazması gerektiğine ikna etti.

Udemy’nin beşinci mühendisi

Haziran 2012’de San Francisco’ya taşındım ve Udemy’ye beşinci mühendis olarak girdim; Mart 2014’e kadar kaldım. O sürede çıkan en başarılı ürünlerin yaklaşık yarısını ben önerdim ve yazdım: kurs feed’i, bildirimler, istek listesi, kurs önizleme. O zamanki en karmaşık sayfa olan kurs açılış sayfasını sıfırdan yazdım.

Feed’i 100 bin kullanıcı varken kurdum. Kişiselleştirme, kullanıcı başına kalıcı toplulaştırmayla yapılıyordu; aynı sistem Udemy 4 milyon kullanıcıya ulaştığında ciddi bir değişiklik görmeden çalışıyordu. Bildirimler de öyle oldu: tek bir kurstaki tek bir duyuru yüz binlerce arka plan işi tetikleyebiliyordu ve kullanıcı tabanı 40 kat büyüdükten sonra da aynı sistem ayaktaydı. Memcache önbellek katmanını, feed ve bildirimler için Redis tabanlı arka ucu ben başlattım ve bitirdim; API yanıt süresi %50 düştü.

Kurs önizlemeyi şirketin çoğu istemiyordu; insanların içeriği hızlıca indireceğini düşünüyorlardı. CEO’nun desteğiyle yaptık ve dönüşüm oranlarını belirgin şekilde artırdı. İstek listesi daha basit bir fikirdi: bir kursu listesine ekleyip bir ay içinde almayana indirim kodu gidiyordu, e-posta başına ortalama 1 dolar kazandırıyordu. Yorumları sıralarken Wilson skoru güven aralığının alt sınırını kullandım; cevabını aradığım soru şuydu: “Elimdeki oylara bakınca, gerçek olumlu oy oranının en az ne olduğundan %95 eminim?” Bu arada kod tabanını SVN’den Git’e taşıdım ve kod inceleme sürecini başlattım.

Kurduğum şirketler

İlki Drawium’du; Ekim 2011’de Ankara’da Özgür Saygın Bican’la kurduk. Kod yazmadan bir web sitesine rehberli tur ekleten bir araçtı: site sahibi kendi sitesi için üretilen JavaScript kütüphanesini adres çubuğuna yapıştırıyor ve turu doğrudan tarayıcıda kuruyordu. 28 Ocak 2012’de 1.500 başvuru arasından E-tohum 15’e seçildik. Seçildiğimizi öğrendikten on beş saniye sonra, 400 kişilik salonda ve basının önünde hazırlıksız konuştum.

Wall Street Journal röportaj yaptı, Hacker News ana sayfasında 5. sıraya çıktık, üç geliştirici işe alıp 1.500 web sitesi sahibine ulaştık. Sahibinden.com, Doğan Online, Türk Ekonomi Bankası ve Yemeksepeti kullanmayı planlıyordu. Ama o dönem Türkiye’de e-ticaret dışına yatırım yapan neredeyse yoktu. İlgileniyormuş gibi davranan bir Avrupalı yatırımcı, ürün vizyonumuzu not aldıktan sonra, bir ay önce rakibimiz WalkMe’ye yatırım yaptığını söyledi. WalkMe 15 milyon dolar daha topladı ve San Francisco’ya, benim çalıştığım Udemy ofisinin iki blok ötesine taşındı.

Udemy’den sonra San Francisco’da kaldım. Semantica fotoğraftaki kıyafetleri tanıyan bir araçtı ve tohum yatırımı aldık; üstüne günlük moda ilhamı için Favogue adında bir fotoğraf paylaşım platformu kurduk. Tanıma tamamen tarayıcı tarafında çalışıyordu, bir kıyafeti 10 saniyenin altında etiketlemek mümkündü. Aynı teknolojiyi Standout’ta iPhone uygulamasına taşıdık: sokak modası için Instagram. Fotoğraftaki tek tek kıyafetlere çift dokunup beğenebiliyor, yorum bırakabiliyordunuz; hedef, adres ve kart bilgisini saklayıp tek dokunuşla alışverişe geçmekti. Gilt’in kurucu ortağı ve CEO’su Alexis Maybank aynı fikirle Project September adında bir uygulama çıkardı. Şirketin ölmesinin ana sebeplerinden biri buydu.

Sonra Ankara’ya döndüm. Onedio’da gömülü e-ticaret sistemini, RSS beslemesini ve toplu içerik yükleyiciyi yazdım; ardından Chicago merkezli bir yüksek frekanslı işlem firmasının Türkiye ofisinin açılışında çalıştım ve trader’ların kullandığı arayüzü Python’la sıfırdan yazdım. 2018’de San Francisco’da Coinium’u kurduk: profesyonellerin oluşturduğu kripto portföylerine kolayca yatırım yapmayı sağlayan sosyal bir platform.

Kivi Video’yu Haziran 2021’de Ankara’da kurdum. Şirketler için beyaz etiketli bir video platformuydu; satış, pazarlama ve insan kaynakları ekipleri e-postaya video gömüp performansını izliyordu. Video sunucusunu, önbellekleme ve kodlama sistemlerini, sitenin neredeyse tamamını tek başıma yazdım. En kalabalık anımızda sekiz kişiydik. LinkedIn üzerinden birden fazla hesapla yaklaşık 3.000 kişiye ulaştık ve tek bir satış yaptık, tek bir aylığına. Sebep ürün değildi: yurt dışındaki muadilleri çok başarılıyken Türkiye’de insanlar kamera karşısına geçip kendini kaydedip kitlelere göndermek istemiyordu.

Payko’yu Ağustos 2023’te Ankara’da kurduk; işi Türkiye’de paylı gayrimenkul yatırımıydı. Aslında bir yapay zeka şirketiydi. Bir gayrimenkulü 30 saniyenin altında fiyatlayıp sonra o fiyata satın almayı hedefliyorduk ve 10.000 emlakçı kadar güçlü bir model istiyorduk. Türkiye’deki 75.000 mahalleyi yatırım gözüyle analiz eden bir sistem kurduk, 75.000 yapay zeka asistanı oluşturup herkese açtık, emlakçı yazmış gibi 75.000 açıklama sayfası ürettik. İlk evi satmaya çok yaklaşmışken Sermaye Piyasası Kurulu projeyi bitirmemizi istedi; aniden kapattık. Hepsini projeler sayfasında tek tek yazdım.

Udemy hisseleri ve sonrası

Mart 2014’te Udemy’den ayrılırken hisselerimi hisse başına 0,02 dolardan aldım; toplamı 1.000 dolardı. Yedi yıl tuttum ve o pozisyondan 1 milyon dolar kazandım. Melek yatırımcılığa da aynı ay başladım; bugüne kadar 100’den fazla girişime yatırım yaptım. 2023’te “Melek Yatırımcı Olmak” adıyla bir kurs ve topluluk yürüttüm. Ne aradığımı, neyi yanlış yaptığımı ve Türkiye’de melek yatırımcılığın nasıl işlediğini melek yatırımcılık bölümünde anlatıyorum.

Bugün

Kasım 2024’te iki aylığına Dubai merkezli LeanScale için Ankara’dan çalıştım: JavaScript’le yazılmış 35.000 satırlık bir kripto işlem sistemini Rust’a çevirdim, sistem 60 kat daha bellek verimli hale geldi. Cursor’dan yardım alarak 40–50 dosyayı çevirdim, sonra üretilen kodu üç büyük parçaya bölüp ayıkladım ve birleştirdim; toplamı altı yedi hafta sürdü. Mart 2025’te Procurable AI’yı kurucu ortak ve CTO olarak kurduk — ABD’li müşteriler için satın alma otomasyonu ve yapay zeka sistemleri; ilk iki ayda yıllıklandırılmış 200.000 dolarlık bir müşteri geldi.

Bugün Lidya Genomics’te Team Lead olarak satış ve pazarlama ekiplerine liderlik ediyorum. İşin dışında gitar çalıyor, şarkı söylüyor, elektronik müzik yapıyorum; tırmanıyor, bisiklete biniyor ve koşuyorum. 2008 ODTÜ Dağ Bisikleti Yarışı’nda ikinci olmuştum, ODTÜ Buz Hokeyi Takımı’ndaydım.

Kariyer

Eğitim

Ödüller ve dereceler

• Facebook Southern California 24 saatlik Hackathon — birincilik, 2011
• Facebook ABD Geneli Kolej Hackathon Finali — 4.’lük, Palo Alto, 2011
• ACM ICPC — 74 takım arasında 6., Los Angeles, 2010
• IPAM-UCLA ve IBM T.J. Watson Araştırma Merkezi’nde davetli konuşmalar, 2010
• ODTÜ’yü ilk kez ACM ICPC’ye taşıdım; 2009 ve 2011 takımlarını çalıştırdım
• ODTÜ Uluslararası Robot Günleri — merdiven tırmanan robotlarda 3.’lük, 2009
• Üniversite sınavında 1.8 milyon aday arasında 30. sıra, 2007
• Ulusal Bilgisayar Olimpiyatı kamplarına seçildim, 2006 ve 2007
• Pi Matematik Olimpiyatları — Büyük Ödül, 2006
• SPOJ’da Türkiye’nin en iyi yarışmacısı; 120’den fazla problem